Wars i Sawa

Dawno dawno temu nad Wisłą stała maleńka chatka, a w niej mieszkali Wars i Sawa. Wars był rybakiem. Pewnego razu w okolicy tej odbywało się polowanie Ziemiomysła(Siemomysła) – pana okolicznych ziem. W pościgu za zwierzyną książę odłączył się od orszaku i zgubił się w kniei. Wieczór już się zbliżał, a książę nie mógł znaleźć powrotnej drogi. W końcu, dotarł do brzegu Wisły i zobaczył chatkę Warsa i Sawy. Ponieważ w nocy niebezpiecznie było samemu chodzić po puszczy, książę zapukał do chatki i poprosił o nocleg. Wars i Sawa przyjęli nieznajomego bardzo gościnnie. Nakarmili go i zaofiarowali mu nocleg, a książę przyjął to z wdzięcznością.Rankiem książę podziękował ubogim rybakom za pomoc; powiadano, że rzekł im wtedy „Nie zawahaliście się przyjąć pod swój dach nieznajomego i uratowaliście go od głodu, chłodu, a może i dzikich zwierząt. Dlatego ziemie te na zawsze Warszowe zostaną, aby wasza dobroć nie została zapomniana”.

Tak mówi legenda. Najprawdopodobniej nazwa naszej stolicy wzięła się od imienia Warsza z rodu Rawiczów, do którego w XIII w. należały te ziemie – mówiono wtedy, że to Warszowa ziemia, czyli będąca własnością Warsza. Z czasem nazwa Warszowa zmieniła się na Warszawa.
Sawa (Sava, po niemiecku Save po węgiersku Száva, w czasach rzymskich Savus) to imię mitycznej syreny (a także rzeki w południowej Europie)przypuszcza się także że Sawa nie mogła być żoną Warsa, ponieważ według wszelkiego prawdopodobieństwa była mężczyzną. Sawa jest imieniem męskim, niegdyś bardzo popularnym w krajach słowiańskich. Św. Sawa jest jednym z najpopularniejszych świętych prawosławia.

Legenda znaleziona na stronie :

http://legendy32.blogspot.com/2009/04/wielki-dzien.html

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *