Jan Kiliński

Jan Kiliński urodził się w 1760 w Trzemesznie w Wielkopolsce.  Gdy miał 16 lat zmarł jego ojciec.  Zawodu szewca uczył go brat w Poznaniu. w 1788 roku uzyskał tytuł mistrza szewskiego. Do Warszawy przybył w roku 1780, gdy miał 20 lat.  Nie potrzebował wiele czasu aby zaskarbić sobie sympatię swoich klientów a głównie klientek. Z jednaj strony dlatego ze był świetnym fachowcem z drugiej ze względu na przyjazny charakter.   Jego wyroby były także na dworze królewskim.

Jana Kilińskiego także znamy jako pułkownika walczącego w Powstaniu Kościuszkowskim. W dniach 17 (Wielki Czwartek) i 18 kwietnia 1794, w czasie Insurekcji Warszawskiej stanął na czele ludu.

19 kwietnia insurekcja przyłączyła się do Powstania Kościuszkowskiego i uznała Kościuszkę za Najwyższego Naczelnika Siły Zbrojnej Narodowej. Władzę przejęła Rada Zastępcza Tymczasowa, w skład której wszedł także Kiliński. 28 czerwca 1794 roku Kiliński wysłał oddziały z Warszawy na front. 2 lipca 1794 został mianowany przez Kościuszkę pułkownikiem.

Pod koniec powstania został pojmany przez Prusaków i wydany Rosjanom. Po wyjściu z więzienia w Twierdzy Pietropawłowskiej w Petersburgu w 1796, zamieszkał w Wilnie, gdzie brał udział w konspiracji za co został ponownie pojmany przez Rosjan i wywieziony w głąb Rosji. Po powrocie z niewoli nie angażował się w życie publiczne, natomiast pisał pamiętniki. Zmarł 28 stycznia 1819 w Warszawie i został pochowany pod kościołem na warszawskich Powązkach, lecz jego mogiła została zniszczona w czasie przebudowy kościoła.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *