Jan Kiliński

Jan Kiliński urodził się w 1760 w Trzemesznie w Wielkopolsce.  Gdy miał 16 lat zmarł jego ojciec.  Zawodu szewca uczył go brat w Poznaniu. w 1788 roku uzyskał tytuł mistrza szewskiego. Do Warszawy przybył w roku 1780, gdy miał 20 lat.  Nie potrzebował wiele czasu aby zaskarbić sobie sympatię swoich klientów a głównie klientek. Z jednaj strony dlatego ze był świetnym fachowcem z drugiej ze względu na przyjazny charakter.   Jego wyroby były także na dworze królewskim.

Jana Kilińskiego także znamy jako pułkownika walczącego w Powstaniu Kościuszkowskim. W dniach 17 (Wielki Czwartek) i 18 kwietnia 1794, w czasie Insurekcji Warszawskiej stanął na czele ludu.

19 kwietnia insurekcja przyłączyła się do Powstania Kościuszkowskiego i uznała Kościuszkę za Najwyższego Naczelnika Siły Zbrojnej Narodowej. Władzę przejęła Rada Zastępcza Tymczasowa, w skład której wszedł także Kiliński. 28 czerwca 1794 roku Kiliński wysłał oddziały z Warszawy na front. 2 lipca 1794 został mianowany przez Kościuszkę pułkownikiem.

Pod koniec powstania został pojmany przez Prusaków i wydany Rosjanom. Po wyjściu z więzienia w Twierdzy Pietropawłowskiej w Petersburgu w 1796, zamieszkał w Wilnie, gdzie brał udział w konspiracji za co został ponownie pojmany przez Rosjan i wywieziony w głąb Rosji. Po powrocie z niewoli nie angażował się w życie publiczne, natomiast pisał pamiętniki. Zmarł 28 stycznia 1819 w Warszawie i został pochowany pod kościołem na warszawskich Powązkach, lecz jego mogiła została zniszczona w czasie przebudowy kościoła.

Artur Oppman – autor Legend Warszawskich

W serwisie poświęconym warszawskiej Starówce musi znaleźć się miejsce na kilka słów o autorze który tak wiele ciekawych rzeczy o tym miejscy napisał.

Artur Franciszek Michał Oppman (ur. 14 sierpnia 1867 w Warszawie, zm. 4 listopada 1931 tamże) – poeta polski okresu Młodej Polski pisujący pod pseudonimem Or-Ot. Pochodził z niemieckiej rodziny mieszczańskiej, która w 1708Turyngii. Związki z Polską były w rodzinie bardzo silne: jego matka i babka były Polkami, dziadek brał udział w powstaniu listopadowym, ojciec w powstaniu styczniowym. Z drukiem pierwszego wiersza wiąże się jego pseudonim literacki, gdyż zecer, składając do druku wiersz niewyraźnie podpisany przez autora dwiema pierwszymi literami imienia i nazwiska (Ar-Op), odczytał je jako Or-Ot. Młodzieńcze utwory poety były drukowane w Kurierze Warszawskim, Wędrowcu i Kurierze Codziennym, które promowały młode talenty. W latach 1883-1885 publikował swoje utwory również w Tygodniku Ilustrowanym, Kłosach i Świcie. W latach 1890-1892 studiował filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Interesował się szczególnie językiem i literaturą XVI w. Po zawarciu małżeństwa z Władysławą Trynkiewiczówną przerwał studia i wrócił do Warszawy. Często chodził na Stare Miasto, poznawał życie plebsu, jego zwyczaje, warszawskie legendy. W 1893 ukazał się zbiór wierszy Ze Starego Miasta, a w 1894 tomik Pieśni, pisany dla pokrzepienia serc. Uznaniem cieszyły się jego wiersze opisujące urok Starego Miasta. Jego wiersze były drukowane w Biesiadzie Literackiej, Bluszczu, Kłosach, Tygodniku Mód i Powieści, a także w Wędrowcu1901-1905). Nadzwyczaj intensywne były jego kontakty ze światem literackim i artystycznym Warszawy. W jego domu przy ul. Kanonii 8 bywali m.in.: Bolesław Prus, Stefan Żeromski, Felicjan Faleński, Władysław Reymont, Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Bolesław Leśmian, Antoni Lange, Wojciech Kossak, Jan Lechoń i inni. Pod koniec życia przeniósł się ze Starego Miasta na Żoliborz. Został pochowany w Alei Zasłużonych na Powązkach. przybyła do Polski z (którego redaktorem był w latach.

źródła:

zdjęcie: http://pl.wikisource.org/w/index.php?title=Plik:Artur_Oppman_2.jpg&filetimestamp=20080301202040

informacje: http://pl.wikipedia.org/wiki/Artur_Oppman